Z innych leków w niezycie

Z innych leków w nieżycie dróg moczowych, wywołanym przez pacior- kowce, pneumokoki lub gonokoki, stosuje się związki sulfonamidowe w postaci np. cibasolu lub eleudronu w dawce 1,0 do G razy dziennie przy jednoczesnym obfitym podaniu płynów dla uniknię- cia powstania złogów w drogach moczowych wskutek wykrystalizowania się leku. Zamiast sulfonamidów w tych przypadkach można stosować pe- nicylinę – domięśniowo, w dawce 10.000-15.000 jednostek co 4 go- dziny lub po 25.000 jednostek 3 razy dziennie. W leczeniu nieżytów dróg moczowych na tle zakażenia pałeczkami okrężnicy poleca się streptomycynę w postaci wstrzykiwań domięśniowych co najmniej 3 gramów dziennie.
PRZEPŁUKIWANIE NARZ4DU MOCZOWEGO W przypadkach uporczywego nieżytu dróg moczowych stosuje się ich przepłukiwanie. Osiąga się to: 1) obfitym piciem płynów; równocześnie podaje się leki odkażające; 2) płukaniem przez cewnik, wprowadzony do moczowodu lub do pęcherza moczowego. Obfite picie płynów, polecone przez Lenhartza, stosowano dawniej jako metodę wyboru w nieżytach miedniczek oraz pęcherza mo- czowego. Obecnie stosuje się w tych chorobach częściej metodę zagęsz- czenia moczu z jego zakwaszeniem. Niemniej jednak metoda Lenhartza nie straciła na swej wartości w przypadkach, w których zdolność zagęsz- czania moczu jest upośledzona. Podaje się wtedy płyny w postaci wody, lekkiej herbaty, soków owocowych, słabych wód mineralnych alkalicz- nych, różnych rodzajów mleka i różnych herbatek. Z różnych rodzajów mleka stosuje się mleko migdałowe, makowe, konopne i lniane. [patrz też: dentysta bydgoszcz, Dentysta Gdańsk, dentysta Kraków ]

Tags: , ,

Comments are closed.