WSTRZYKIWANIE PRZYKREGOWE SRODKÓW ZNIECZULAJACYCH W

WSTRZYKIWANIE PRZYKRĘGOWE ŚRODKÓW ZNIECZULAJĄCYCH W r. 1891 Jan Grek nie tylko potwierdził spostrzeżenie Claude Be-r- narda, że przecięcie nerwu trzewnego zwiększa wydzielanie moczu, ale także dowiódł, że prócz tego wzrasta wskutek przekrwienia nerek ilość chlorków w moczu zarówno odsetkowa, jak i bezwzględna. W klinice usu- nąć działanie nerwu trzewnego można przez wstrzykiwanie roztworu znieczulającego, np. 1/40 nowokainy przykręgowo w okolicy Du, DJ2 i LI . Po takim wstrzyknięciu wzrasta wydzielanie moczu oraz bezwzględ- na a czasami i względna ilość składników stałych moczu. Wstrzykiwanie jest bezskuteczne, jeżeli znaczna część. miąższu nerkowego uległa już zniszczeniu.
KRWIOUPUSTY (VENAESECTIO) Krwioupust w chorobach narządu moczowego ma za zadanie: 1) zmniejszyć ilość zatrzymanych w ustroju wytworów przemiany materii azotowej oraz gnicia jelitowego; 2) obniżyć nadciśnienie tętnicze. Stosuje się krwioupust: 3) w mocznicy prawdziwej rozwiniętej lub zagrażającej; 4) w mocznicy drgawkowej; 5) w posuniętych okresach przewlekłego rozlanego zapalenia kłęb- ków nerkowych; 6) w daleko posuniętych okresach stwardnienia nerek łagodnego i złośliwego; 5) w rzucawce ciężarnych; 6) w nerczycy sublimatowej. Nadciśnienie tętnicze w chorobach nerek wymaga krwioupustu, gdy choremu zagraża udar mózgowy albo gdy nadciśnieniu towarzyszy dusznica bolesna-lub dychawica sercowa. W mocznicy prawdziwej poleca się łączyć krwioupust z następowym wlewaniem dożylnym 1/2 litra izotonicznego (5%) roztworu cukru gronowego. W przypadkach równoczesnego obniżenia ilości chloru w krwi wprowadza się dożylnie 1/2 litr fizjologicznego (0,91%) roztworu soli kuchennej z dodatkiem 0,2 chlorku wapnia na litr. Krwioupust poprawia, nieraz wybitnie, stan podmiotowy i przedmiotowy chorych na nerki, chociaż ilość mocznika w krwi po początkowym spadku niejednokrotnie szybko znowu wzrasta, czasami nawet do poziomu wyższego niż przed upustem. To zjawisko paradoksalne zależy od wzmożenia prądu cieczy z tkanek do krwi po upuście. Towarzyszy temu wypłu- kiwanie z tkanek zatrzymanego w nich mocznika, zwiększenie wydzielania moczu i następowe odtruwanie ustroju. W chorobach nerek upuszcza się – najczęściej z żyły odłokciowej lub pośrodkowej przedramienia – zwykle co najmniej 200 mI krwi, a u osób krwistych 400-600 mI. Upusty małe : za pomocą pijawek lub baniek ciętych – stosuje się tylko dla usunięcia nieznacznych objawów mocznicy, niezbyt uporczywych, np. bólów głowy. W ostrym rozlanym zapaleniu kłębków nerkowych stosuje się niewielki krwioupust w trójkącie lędźwiowym Petita jako metodę odciągającą, która ma za zadanie zmniej szyć ilość krwi w moczu i złagodzić bóle. Słuszność tego zabiegu polega na tym, że sploty żylne okołonerkowe mają obfite połączenia z żyłami skóry. [podobne: ,dentysta Lublin, dentysta poznań, dentysta rzeszów ]

Tags: , ,

Comments are closed.