LECZENIE UODPORNIAJACE (IMMUNOTHERAPIA) Leczenie uodporniajace

LECZENIE UODPORNIAJĄCE (IMMUNOTHERAPIA) Leczenie uodporniające stosuje się w bakteryjnych nieżytach dróg mo- czowych. Uodpornia się szczepionkami z własnych szczepów lub przy po- mocy nieswoistego leczenia bodźcowego. Najprostszy sposób przygotowania szczepionki z własnych szczepów jest następujący : 10 mi moczu, pobranego od chorego jałowo do jałowej probówki, pozostawia się na 24-48 godzin w ciepłocie pokojowej, następnie do zmętniałego moczu dodaje się 5 kropli chloroformu i 0,5 płynnego kwasu karbolowego (acidum ca1bolicum lique- factum), wstrząsa i pozostawia .na dobę. Po opadnięciu osadu używa się pozostałej cieczy jako szczepionki. Wstrzykuje się ją podskórnie w dawkach wzrastających, zaczynając od 0,1 ml i podnosząc w dalszych wstrzykiwaniach dawkę o 0,1 ml, Jako leczenie uodporniające nieswoiste można stosować leczenie . wyjałowionym mlekiem lub własną krwią chorego. M l e k o wstrzykuje się co dzień domięśniowo w dawkach 0,5-1-2 mI, dochodząc nawet do 5 mI, krew – w dawce 1,0-5-10 ml 2 razy tygodniowo bezpośre- dnio po jej pobraniu z żyły odłokciowej lub pośrodkowej przedramienia.
LECZENIE ZA POMOCĄ POŻERACZY BAKTERII (PHAGOTHERAPIA) W ostatnich czasach podjęto próby leczenia zakaźnych chorób narządu moczowego, zwłaszcza chorób, wywołanych przez pałeczki okrężnicy, za pomocą swoistych pożeraczy bakterii, tzw. bakteriofagów. Bakteriofagi stosuje się wewnętrznie (pet os), podskórnie i miejscowo przez wprowadzenie ich do pęcherza moczowego oraz zakażonej mied- niczki nerkowej. Wewnętrznie podaje się je na czczo po 2 ml dziennie w niewielkiej ilości wody alkalicznej, w której bakteriofagi dobrze się roz- wijają, a miejscowo w dawce 2-5 ml. Podskórnie wstrzykuje się 2 ml jeden raz lub po 2 ml dwa dni z rzędu z odstępem, przynajmniej, 24-go- dzinnym. Częstsze wstrzykiwania podskórne mogą wywołać niepożądany wstrząs anafilaktyczny. Natomiast wewnętrznie i miejscowo można bakteriofagi stosować dowolną ilość razy. Skuteczne działanie objawia się ustąpieniem gorączki, bólów i innych objawów zapalenia. Następuje ono nieraz bardzo szybko, czasami już po jednym wstrzyknięciu, podskórnym. Niezbędny warunek skuteczności leczenia stanowi dostateczna siła żerna bakteriofagów oraz zasadowy odczyn moczu w czasie leczenia. Toteż przed rozpoczęciem leczenia należy skontrolować żerność stosowanego bakterio- faga a nadto podawaniem zasad przez kilka godzin zalkalizować mocz i podtrzymywać odczyn zasadowy co najmniej przez 6 do 12 godzin dalszych. O wartości metody na razie za wcześnie jeszcze wydawać sąd. Metodę otrzymywania bakteriofagów p. podręczniki bakteriologii i serologii. [przypisy: , dentysta Lublin, dentysta poznań, dentysta rzeszów ]

Tags: , ,

Comments are closed.